مشخصات محصولات

محصولات	مشخصات	حجم ویال ها	فرم بسته بندی
مروپنم برای انفعال	CP٪3bUSP	ویال قالب 20 میلی لیتری	50 ویال / جعبه
			10 ویال / جعبه
			1 ویال / جعبه
			(1 ویال+1 حلال)/جعبه

ترکیب مروپنم برای تزریق:
هر ویال حاوی: مروپنم و کربنات سدیم معادل 500 میلی گرم یا 1 گرم مروپنم است.

روش مصرف مروپنم برای تزریق:
برای تزریق IV یا برای انفوزیون IV.

مخلوط کردن API

پر کردن

استریلیزاسیون ویال

موارد مصرف مروپنم برای تزریق

مروپنم برای درمان عفونت های زیر در بزرگسالان و کودکان بالای 3 ماه اندیکاسیون دارد:
• پنومونی، از جمله پنومونی اکتسابی از جامعه و پنومونی بیمارستانی.
• عفونت های برونش ریوی در فیبروز کیستیک
• عفونت های مجاری ادراری پیچیده
• عفونت های پیچیده داخل شکمی
• عفونت های داخل و پس از زایمان
• عفونت های پیچیده پوست و بافت نرم
• مننژیت حاد باکتریایی
مروپنم ممکن است در درمان بیماران نوتروپنیک مبتلا به تب که مشکوک به عفونت باکتریایی است استفاده شود.
راهنمایی رسمی در مورد استفاده مناسب از عوامل ضد باکتری باید مورد توجه قرار گیرد.

موارد منع مصرف مروپنم برای تزریق:
حساسیت به ماده فعال یا هر یک از مواد کمکی.
حساسیت به هر عامل ضد باکتری دیگر کارباپنم.
حساسیت شدید (مانند واکنش آنافیلاکتیک، واکنش شدید پوستی) به هر نوع دیگر از عوامل ضد باکتریایی بتالاکتام (مانند پنی سیلین ها یا سفالوسپورین ها).

هشدارها و اقدامات احتیاطی مروپنم برای تزریق

انتخاب مروپنم برای درمان هر بیمار باید مناسب بودن استفاده از عامل ضد باکتری کارباپنم را بر اساس عواملی مانند شدت عفونت، شیوع مقاومت در برابر سایر عوامل ضد باکتری مناسب و خطر انتخاب باکتری های مقاوم به کارباپنم در نظر بگیرد. .
مانند تمام آنتی بیوتیک های بتالاکتام، واکنش های حساسیت مفرط جدی و گاه کشنده گزارش شده است.
بیمارانی که سابقه حساسیت به کارباپنم ها، پنی سیلین ها یا سایر آنتی بیوتیک های بتالاکتام دارند نیز ممکن است به مروپنم حساس باشند. قبل از شروع درمان با مروپنم، باید در مورد واکنش‌های حساسیت قبلی به آنتی‌بیوتیک‌های بتالاکتام تحقیقات دقیقی انجام شود. در صورت بروز واکنش آلرژیک شدید، مصرف دارو باید قطع شود و اقدامات مناسب انجام شود. کولیت مرتبط با آنتی بیوتیک و کولیت کاذب غشایی تقریباً با تمام عوامل ضد باکتریایی از جمله مروپنم گزارش شده است و ممکن است شدت آن از خفیف تا تهدید کننده زندگی متغیر باشد. بنابراین، در نظر گرفتن این تشخیص در بیمارانی که در حین یا پس از تجویز مروپنم با اسهال مواجه می شوند، مهم است. قطع درمان با مروپنم و تجویز درمان اختصاصی برای کلستریدیوم دیفیسیل باید در نظر گرفته شود. فرآورده های دارویی که باعث مهار پریستالسیس می شوند نباید تجویز شوند. در طول درمان با کارباپنم ها، از جمله مروپنم، به ندرت تشنج گزارش شده است (به عوارض جانبی مراجعه کنید).